خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گرفته حسن تو هر دو جهاندر جمالت خیره چشم عقل و جان
۲
جانِ تن ، جان است و جانِ جان ، توییدر جهان جانی و در جانی جهان
۳
های و هوی عاشقانت هر سحرمی نگنجد در زمین و آسمان
۴
بوالعجب مرغی است جان عاشقتکز دو کونش می نیابد آشیان
صفحهٔ ۱ از ۴