خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز کوی عاشقانی، تا عدم هم‌خانه باشخویش خوش‌رویان شدی، با خویشتن بیگانه باش
۲
گه سرای خاص را، چون عامیان دهلیز کنگه زبان عام را، چون خاصگان خانه باش
۳
هر که را بر کوش زنجیری بود دیوانه شوهر که را بر پیشگه شمعی بود پروانه باش
۴
در میان پاکبازان بر بساط انبساطگر همی‌خواهی که فرزینی شوی فرزانه باش
صفحهٔ ۱ از ۲