خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز عشق تو خون توان کردنعقل را سرنگون توان کردن
۲
هرچه جز عشق توست از سردلتا قیامت برون توان کردن
۳
تا زبون‌گیری آن‌که را خواهیخویشتن را زبون توان کردن
۴
تا همه خون خوریم در غم توهرچه داریم خون توان کردن
صفحهٔ ۱ از ۲