خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را بی‌خویشتن باید شدننفس خود را راهزن باید شدن
۲
بت بود در راه او هرچه آن نه اوستدر ره او بت‌شکن باید شدن
۳
زلف جانان را شکن بیش از حد استکافر یک یک شکن باید شدن
۴
تو بدو نزدیک نزدیکی ولیکدور دور از خویشتن باید شدن
صفحهٔ ۱ از ۳