خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کنما ننگ خاص و عامیم از ننگ ما حذر کن
۲
سرگشتگان عشقیم نه دل نه دین نه دنیاگر راه بین راهی در حال ما نظر کن
۳
تا کی نهفته داری در زیر دلق زنارتا کی ز زرق و دعوی، شو خلق را خبر کن
۴
ای مدعی زاهد غره به طاعت خودگر سر عشق خواهی دعوی ز سر بدر کن
صفحهٔ ۱ از ۲