خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند باشم در انتظار تو منفتنهٔ روی چون نگار تو من
۲
خشک‌لب مانده نعل در آتشتشنهٔ لعل آبدار تو من
۳
وقت آمد که بر میان بندمکمر از زلف مشکبار تو من
۴
برقع از روی برفکن تا جانپای‌کوبان کنم نثار تو من
صفحهٔ ۱ از ۳