خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد دل دارم جهانی بی‌تو منزانکه نشکیبم زمانی بی‌تو من
۲
عالمی جان آب شد در درد توچون کنم با نیم جانی بی‌تو من
۳
روی در دیوار کردم اشک‌ریزتا بمیرم ناگهانی بی‌تو من
۴
من خود این دم مرده‌ام بیشم نماندپوستی و استخوانی بی‌تو من
صفحهٔ ۱ از ۴