خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان اوهمچو من شو گرد یک یک حلقه سرگردان او
۲
منت صد جان بیار و بر سر ما نه به حکموز سر زلفش نشانی آر ما را زان او
۳
گاه از چوگان زلفش حلقهٔ مشکین ربایگاه خود را گوی گردان در خم چوگان او
۴
خوش خوش اندر پیچ زلفش پیچ تا مشکین کنیشرق تا غرب جهان از زلف مشک افشان او
صفحهٔ ۱ از ۴