خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چو گویی گشته در میدان اوتا ابد چون گوی سرگردان او
۲
همچو گویی خویشتن تسلیم کنپس به سر می‌گرد در میدان او
۳
جان اگر زو داری و جانانت اوستتن فرو ده درخم چوگان او
۴
سوز عشقش بس بود در جان تو رادل منه بر وصل و بر هجران او
صفحهٔ ۱ از ۳