خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌روم بر خاک دل پر خون ز توزاد راهم درد روزافزون ز تو
۲
در دو عالم نیست کاری با کسمکز همه کس فارغم بیرون ز تو
۳
تا به کی بر در نهم درانتظارصد هزاران چشم چون گردون ز تو
۴
چند ریزم از سر یک یک مژههمچو باران اشک بر هامون ز تو
صفحهٔ ۱ از ۴