خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جلوه‌گر عالم، طاوس جمال توسرسبزی و شب رنگی وصف خط و خال تو
۲
بدری که فرو شد زو خورشید به تاریکیدر دق و ورم مانده از رشک هلال تو
۳
صد مرد چو رستم را چون بچهٔ یک روزهپرورده به زیر پر سیمرغ جمال تو
۴
زان درفکند خود را خورشید به هر روزنتا بو که به دست آرد یک ذره وصال تو
صفحهٔ ۱ از ۲