خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نیست کسی مرا به جای توترک همه گفتم از برای تو
۲
نور دل من ز عکس روی توستتاج سر من ز خاک پای تو
۳
خوش خوش بربود جان شیرینمشیرینی لعل جانفزای تو
۴
برد از سر دلبری دل مستممخموری چشم دلربای تو
صفحهٔ ۱ از ۲