خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چنین سنگدل بمانی تووه که بس خون‌ها برانی تو
۲
چه بلایی بر اهل روی زمیناز بلاهای آسمانی تو
۳
از تو صد فتنه در جهان افتادفتنهٔ جملهٔ جهانی تو
۴
فتنه برخیزد آن زمان که سحرفرق مشکین فرو فشانی تو
صفحهٔ ۱ از ۴