خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خم چرخ از خم ابروی توآفتاب و ماه عکس روی تو
۲
تا به کوی عقل و جان کردی گذرمعتکف شد عقل و جان در کوی تو
۳
کی دهد آن را که بویی داده‌ایهر دو عالم بوی یکتا موی تو
۴
در میان جان و دل پنهان شدیتا نیاید هیچ‌کس ره سوی تو
صفحهٔ ۱ از ۲