خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دو عالم پرتوی از روی توجنت الفردوس خاک کوی تو
۲
صد جهان پر عاشق سرگشته راهیچ وجهی نیست الا روی تو
۳
صد هزارن قصه دارم دردناکدور از روی تو با هر موی تو
۴
کور باید گشت از دید دو کونتا توان کردن نگاهی سوی تو
صفحهٔ ۱ از ۳