خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذره‌ای نادیده گنج روی توره بزد بر ما طلسم موی تو
۲
گشت رویم چون نگارستان ز اشکای نگارستان جانم روی تو
۳
هست خورشید رخت زیر نقابجملهٔ ذرات چشماروی تو
۴
در درون چون نافهٔ آهوی حسنخون جان‌ها مشک شد بر بوی تو
صفحهٔ ۱ از ۴