خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاجتو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج
۲
ارجمند از جهت حسن قبولت اسلامسربلند از شرف پایه قدرت معراج
۳
شمع قدر تو شب ظلمت حیرت را ماهخاک پای تو سر رفعت گردون را تاج
۴
کار دنیا شده از دولت شرع تو تمامقدر دین یافته از سکه عدل تو رواج
صفحهٔ ۱ از ۲