خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف تو دام ماه افکندهره بینان را ز راه افکنده
۲
زهاد زمانه را سر زلفتدر معرض صد گناه افکنده
۳
دل پیش رخت به جان کمر بستهجان پیش لبت کلاه افکنده
۴
عشق لب لعل تو هزار آتشدر جان گدا و شاه افکنده
صفحهٔ ۱ از ۳