خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت بد بی‌اختیار از کوی یارم می‌بردبی‌قرارم می‌کند بی‌اختیارم می‌برد
۲
چون نگریم در طریق عشق ترک اعتباردر میان پاکبازان اعتبارم می‌برد
۳
التفاتی نیست بر حالم ز اهل این دیاروه که این بی‌التفاتی زین دیارم می‌برد
۴
تا چه بد کردم درین کشور که بهر کام دلآنکه با صد عزتم آورد خوارم می‌برد
صفحهٔ ۱ از ۲