خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
۲
بی داد بین کزین شکرستان دلفریبطوطی رمید گرد شکر جز مگس نماند
۳
بر باد رفت نرگس و نسرین این چمندر عرصه مشاهده جز خار و خس نماند
۴
چون نی درون سینه گره بست درد دلپیش که دل کنیم تهی هم نفس نماند
صفحهٔ ۱ از ۲