خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جمالت ز گل گلشن جان رعناترهر چه رعناتر ازان نیست ازان رعناتر
۲
سرو دیدیم بسی در چمن حسن ولینیست سروی ز تو ای سرو روان رعناتر
۳
در گلستان لطافت نشکفتهست گلیز تو ای سرو قد غنچه دهان رعناتر
۴
ز جهان مهر جمال تو گزیدم چه کنمتویی از جمله خوبان جهان رعناتر
صفحهٔ ۱ از ۲