خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمریست ای پری که رخت را ندیده‌ایمما را تو دیده‌ای و تو را ما ندیده‌ایم
۲
بسیار دیده‌ایم بتان کم‌التفاتکم‌التفات‌تر از تو قطعا ندیده‌ایم
۳
چون آب گشته‌ایم بسی گرد باغ‌هاسروی بسان آن قد رعنا ندیده‌ایم
۴
جایی نرفته‌ایم که آنجا ز درد و غماسباب مرگ خویش مهیا ندیده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲