خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما فراغ از غم بیش و کم عالم داریمغم نداریم اگر بیش و گر کم داریم
۲
نیست یک دم که غمت همدمی ما نکندهمه دم خاطر شاد و دل خرم داریم
۳
غم عشق است که دل را فرحی می بخشدفرحی در دل ما هست که این غم داریم
۴
شب غم را نتوان یافت به از ما شمعیکه دل سوخته و دیده پر نم داریم
صفحهٔ ۱ از ۲