خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست در آیینه عکس آن صنممریمی دارد مسیحی در شکم
۲
دولت پابوس او دستم ندادگرچه این حسرت قدم را کرد خم
۳
چون رخ و ابروی او کم دیده ایمچشمه خورشید و ماه نو بهم
۴
بود نقش قامتش بر سینه امپیشتر از خلقت لوح و قلم
صفحهٔ ۱ از ۲