خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لاله رخ مرو دلم از هجر خون مکنبر داغ عشق درد جدایی فزون مکن
۲
اسباب عزم راست مکن سرو من بخودقد مرا ز بار مصیبت نگون مکن
۳
در هجر آفتاب رخ خویش چون شفقروی مرا ز خون جگر لاله گون مکن
۴
ای اشک گرم رو پی آن شهسوار گیرچون می روی جدایی از آن رهنمون مکن
صفحهٔ ۱ از ۲