خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پری رویان بدل بردن همین مایل توییآن که می خواهد دل عشاق خونین دل تویی
۲
بی تو گر باشد بچشمم تیره عالم دور نیسترونق این کارگاه و شمع این محفل تویی
۳
شد جمال لیلی و شیرین ز شرمت پرده پوشناقصی چندند خوبان دگر کامل تویی
۴
با توام خوش حال در ملک وجود ای درد عشقبی تو چون باشم انیس من درین منزل تویی
صفحهٔ ۱ از ۲