خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۴۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آن شدی که باهل وفا جفا نکنیخوش است عهد چنین آه اگر وفا نکنی
۲
منم نشانه تیر تو ای کمان ابرونظر بغیر مینداز تا خطا نکنی
۳
چو شاه ملک ملاحت تویی روا نبودکه حاجت من درویش را روا نکنی
۴
بچشم سرمه نازت کشیده اند ولیبشرط آن که نگاهی بسوی آن نکنی
صفحهٔ ۱ از ۲