خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خط سرسبز بیرون آمدیآفت دلهای پرخون آمدی
۲
تا خط آوردی به خون عاشقانچست از بهر شبیخون آمدی
۳
در درون دل درآیی یک زمانشبروی را چونکه بیرون آمدی
۴
چون کمین گیرم که بر خورشید و ماهدر کمال حسن افزون آمدی
صفحهٔ ۱ از ۳