خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لبت ختم کرده دلبندیبنده بودن تو را خداوندی
۲
آفتاب سپهر رویت رابر گرفته ز ره به فرزندی
۳
دیدهام آب زندگانی تومن بمیرم ز آرزومندی
۴
در غم آب زندگانی توگر بمیرم به درد نپسندی
صفحهٔ ۱ از ۳