خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بوس تو اصل هر شماریچشم سیهت سفیدکاری
۲
زلف تو ز حلقه درشکستیماه تو ز مشک در غباری
۳
از زلف تو مشک وام کردهباد سحری به هر بهاری
۴
روی تو که شمع نه سپهر استاز هشت بهشت یادگاری
صفحهٔ ۱ از ۴