خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
۲
رویت که صبح صادق شهر وجود ماستاز هر طرف که می نگرم فتح باب اوست
۳
معنی اوست هرچه دل اندیشه می کندجان دو کون صورت لب لباب اوست
۴
تا آتش شراب علم زد ز لعل یاردلهای دلبران دو عالم کباب اوست
صفحهٔ ۱ از ۲