خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۷۴ - استقبال از حافظ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
۲
بود آتش رخسار تو چون میوه توحیداز بهر کلیم آتش از آن در شجر افتاد
۳
با لاله صبا شرح گل روی تو می کرددلسوخته را آتش غم در جگر افتاد
۴
مرغی که برش خرمن هستی به جوی بوددام شکن زلف تو را دید و درافتاد
صفحهٔ ۱ از ۳