خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
۲
جور حسنت گرچه بسیار است و بی پایان، ولیاز تطاول های زلفت، ای امیر حسن، داد
۳
کرده ام در سر هوای زلف آتش مسکنتگرچه می دانم که زلفت می دهد سرها به باد
۴
از برم رفتی و یاد از من نیاوردی دگرای ز یادت رفته یادم، هر دمت صد بار یاد
صفحهٔ ۱ از ۳