خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشدتمنای محال است این که خوبان را وفا باشد
۲
به شوخی دل ز ما بردی و روی از ما نهان کردینباشد عیب، پرسیدن: ترا خانه کجا باشد
۳
جهانی با خیالت عشق میبازند اگر روزیبراندازی نقاب از روی الله تا چهها باشد
۴
دلم گم گشت در پیچ سر زلف پریشانتنشانی ده که تا یابیم که این اقبال ما باشد
صفحهٔ ۱ از ۳