خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشاق، هوای رخ زیبای تو دارندزانروی چو منصور همه بر سر دارند
۲
رحم آر به جان و دل این قوم که در عشقمجروح و دل آزرده و بیمار و نزارند
۳
هیچ است جهان در نظر همت ایشانغیر از تو کسی در دو جهان هیچ ندارند
۴
با یاد تو شب تا به سحر با دل پرسوزفریاد ز جان هر نفس از عشق برآرند
صفحهٔ ۱ از ۲