خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
۲
گر کشد عشقت به پای دار، ای عاشق دمیپای دار آنجا چو مردان کاین نماند پایدار
۳
عارفی کو شد ز اسرار اناالحق باخبربر سر دار ملامت گو برو منصوروار
۴
نیستم باک از رقیبانش چو می بینم به کامکرده در گردن حمایل دست رنگین نگار
صفحهٔ ۱ از ۳