خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ده می عشق یک دم ای ساقیتا عقل کند گزاف در باقی
۲
زین عقل گزاف گوی پر دعویبگذر که گذشت عمر ای ساقی
۳
دردی در ده که توبه بشکستمتا کی ز نفاق و زرق و خناقی
۴
ما ننگ وجود پارسایانیماز روی و ریا نهفته زراقی
صفحهٔ ۱ از ۳