خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزاران جان سزد در هر زمانینثار روی چون تو دلستانی
۲
توان کردن هزاران جان به یک دمفدای روی تو چه جای جانی
۳
نثار تو کنم منت پذیرماگر جانم بود هر دم جهانی
۴
بجز عشقت ندارم کیش و دینیبجز کویت ندارم خان و مانی
صفحهٔ ۱ از ۳