خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف را تاب داد چندانیکه نه عقلی گذاشت نه جانی
۲
نیست در چار حد جمع جهانبی سر زلف او پریشانی
۳
کس چو زلف و لبش نداد نشانظلماتی و آب حیوانی
۴
دهن اوست در همه عالمعالمی قند در نمکدانی
صفحهٔ ۱ از ۶