خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
۲
بار زلفت می کشم بر جان و دل تا زنده امعاشق سرباز، اگر باری کشد باری چنین
۳
می کشد خود را ز زلفش صوفی پشمینه پوشخودپرست است او چه داند قدر زناری چنین
۴
پیش چشمانت بمیرم زانکه بسیار ای نگار!خوشتر از عمر است مردن پیش بیماری چنین
صفحهٔ ۱ از ۳