خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقم بر قامت رعنای توحسن می‌بارد ز سر تا پای تو
۲
هرکجا ای سرو! اندازی قدمروی زرد ماست خاک پای تو
۳
شکل بالایت بلای جان ماستهست عاشق کش قد و بالای تو
۴
یک دلی داریم و صد اندوه و غمیک سری داریم و صد سودای تو
صفحهٔ ۱ از ۲