خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر کویی مرا تا کی دوانیز هر زهری مرا تا کی چشانی
۲
چو زهرم می‌چشاند چرخ گردونبه تریاک سعادت کی رسانی
۳
گهی تابوتم اندازی به دریاگهی بر تخت فرعونم نشانی
۴
برآری برفراز طور سیناشراب الفت وصلم چشانی
صفحهٔ ۱ از ۴