خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنیآتش سودای خویش در دل و جان افکنی
۲
جان و دل خسته را ز آرزوی خویشتنگه به خروش آوری گه به فغان افکنی
۳
گر به سر کوی خویش پردهٔ عشاق راگل کنی از خاک و خون کار به جان افکنی
۴
گر بگشایی ز بند گوهر دریای عشقبی دل و جان صد هزار سر عیان افکنی
صفحهٔ ۱ از ۲