خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگر تا ای دل بیچاره چونیچگونه می‌روی سر در نگونی
۲
چگونه می‌کشی صد بحر آتشچو اندر نفس خود یک قطره خونی
۳
زمانی در تماشای خیالیزمانی در تمنای جنونی
۴
اگر خواهی که باشی از بزرگانمباش از خرده‌گیران کنونی
صفحهٔ ۱ از ۳