خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۲۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ساقی میخوارگان، در جام صهبا ریختهخون دل خم در قدح از چشم مینا ریخته
۲
در سینه ی سیم سپید آکنده زر جعفریدر دیده ی الماس تر یاقوت حمرا ریخته
۳
این باده را ترکی عجب در ماه شعبان و رجبافشرده از حلق عنب در خم ترسا ریخته
۴
آید حبابش در نظر مانند مروارید تربر سطحی از لعل و گهر بهر تماشا ریخته
صفحهٔ ۱ از ۷