خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای راه تو را دراز نایینه راه تو را سری نه پایی
۲
این راه دراز سالکان راکوته نکند مگر فنایی
۳
عاشق ز فنا چگونه ترسدچون عین فنا بود بقایی
۴
چون از تو نماند هیچ بر جایآنجاست اگر رسی بجایی
صفحهٔ ۱ از ۵