خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم و گوشه‌ای و سوداییتن من جایی و دلم جایی
۲
هر زمانم به عالمی میلیهر دمم سوی شیوه‌ای رایی
۳
مانده در انقلاب چون گردونگاه شیبی و گاه بالایی
۴
ساکن گوشهٔ جهان ز جهانهمچو من نیست هیچ تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۳