خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غمت روز و شب به تنهاییمونس عاشقان سودایی
۲
عاشقان را ز بیخ و بن برکندآتش عشقت از توانایی
۳
عشق با نام و ننگ ناید راستندهد عشق دست رعنایی
۴
عشق را سر برهنه باید کردبر سر چارسوی رسوایی
صفحهٔ ۱ از ۳