خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر برهنه کرده‌ام به سوداییبرخاسته دل نه عقل و نه رایی
۲
با چشم پر آب پای در آتشبر خاک نشسته باد پیمایی
۳
چون گوی بمانده در خم چوگانسرگشته شده سری و نه پایی
۴
از صحبت اختران صورت‌بینخورشید صفت بمانده تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۳