خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا در راه حق گیر آشناییاگر خواهی که یابی روشنایی
۲
چو مست خنب وحدت گشتی ای دلمیندیش آن زمان تا خود کجایی
۳
در افتادی به دریای حقیقتمشو غافل همی زن دست و پایی
۴
وگر نفس و هوا عقلت ربایدتو می‌دان آن نفس از خود برایی
صفحهٔ ۱ از ۳